கவிதைகள்
வேறு வீட்டிற்கு
குடி போகிறோம்
அடுத்தவர் குடி வரும் வரை உணவுக்கு என்ன செய்யும் இந்த வீட்டில் உள்ள கொசுக்கள்...
அந்த ஒன்று
உறக்கம் தடுக்க
பதட்டம் குறைய
நேரம் கடக்க
தேனீருக்கு துணையாக கக்காவை வரவேற்க
நட்பை பரிமாற .என
எத்தனை காரணங்களை அடுக்கினாலும்
விரல் இடுக்கில் புகையும்
சிகரெட் புகை நலத்திற்கு
கேடு தானே...
எங்கேயும்
இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள் எரிந்தும் ஒளி தரும் விளக்காக
காய்ந்தும் நிழல் தரும்
மரமாக
தோழர் என்ற பெயரோடு...
பேருந்தில் மிதக்கும் தேவதைகளாக
திருநங்கைகள்
எங்களையும்
மனுசியாக பாருங்கள் .என உணர்த்தத்தான் ஒவ்வொருவர் முன்பும்
வந்து நின்று கைதட்டி
கை நீட்டுகிறார்களோ..
மொட்டை மாடி வழி
உலகம் பரவி கிடக்கிறது படர்ந்து கிடக்கும்
பச்சை இலைகளில்
புரண்டு கிடக்கும் பணியை உண்டு மகிழும்
குட்டி குட்டியாய் முயல்கள்
ஒட்டி ஓடிவரும் அவைகளை தொட்டு விளையாடும் கரிச்சான் குருவிகள் முகத்துக்கு நேர் வந்து
முட்டி விளையாடும்
தட்டானை இரண்டு
கால்களில் நின்று எதிர்கொள்ளும்
குட்டி நாய் ஒன்று
மனம் முழுவதும் மயக்கம் நிரப்பும் காலை பொழுதில் நின்று கண்களுக்குள்
நிரப்ப நினைத்த தருணம்
புரடியில்அடித்து
புரட்டிப் போட்டது
கீழிருந்து வந்த வார்த்தைகள் "இன்னும் பால் வாங்கப் போகலையா"...
பிறப்பு இறப்பு
நிலம் நீட்சி துவங்கி
உலக வரலாறு வரை
எல்லா தரவுகளையும்
சின்ன கணினி திரையில் தேடுகிறவர்கள்
மாநிலத்திற்கான
முதல்வரை
பெரிய திரையில் தேடுகிறார்கள்...
தேவைகள் துரத்த
தேடி வாங்கிய கடனுக்கு வட்டியோடு சேர்த்து சுயத்தையும்
ஒப்புக் கொடுக்க வேண்டியுள்ளது...
அவசர அவசரமாய்
ஆறு வழிப் பாதை
வணிக வருவாய் பெருக்கெவன
வாய்ச்சவடால்
தனியார் தடை செய்து
தண்டம் கேட்பது ஏன்
வசதி பெருகவா .அல்லது சிலருக்கு வருமானம் பெருக்கவா.
இறுக்கமாய் நம்மோடு இருந்தவர்களின்
இறப்பை அறியும்போது நாமும் ஒரு வினாடி
இறந்தே பிழைக்கிறோம்....
பால வயதிலேயே
தாயணிந்து அழகு பார்த்த பூவும் பொட்டும்
இடையில் வந்து
தாரமாக்கிக் கொண்டவனுக்காய்
தானம் செய்வதென்ன
சடங்கு.....
வாக்குகளை வாங்கி
வெற்றியைப் பெற்றவன்
வாக்குறுதி செய்வானா கொடுத்த பணத்தை
மீட்க வழி செய்வானா...
வாங்கும் கூலிக்குள்
வாழ முடியவில்லை
ஏங்கும் மனதை
ஈடேற்ற வழி இல்லை
நீர் இலலை நிலம் இல்லை
விலை இல்லா
பொருள் வைத்து
நாளை கடத்திட
ரேஷன் கார்டு இல்லை
ஆதார் ஏதுமில்லை
அரசுக்கும் ஆட்சிக்கும் என்னை அடையாளம் தெரியவில்லை
வாழ்க்கையை அடகு வைத்து வாக்கை விற்றவர்கள் திக்கற்று தெருவில்....
மொய் என்பது
வரமா சுமையா
வாங்கும் போது வரம் செய்யும்போது சுமை
துயரச் சந்தோசம்
தங்களை மறந்த
நாய்கள் நான்கு
ஒன்றை ஒன்று சீண்டி
துள்ளி குதித்து விளையாடி மறந்துருந்த நொடி
பாய்ந்து வந்த வாகனத்தின் சக்கரத்தில் மாட்டி
உடல் சிதறி கிடந்தது
மிச்ச நாய்கள்
சிறிது நேரம்
அச்சத்துடன் பார்த்து அதிர்ந்தது
கொஞ்ச நேரத்தில்
தப்பிய நாய்கள் மீண்டும் துள்ளிக்குதித்து
விளையாட துவங்கியது வாழ்க்கையை புரிந்து கொண்ட ஞானிகளாய்...
ஆலயத்தின் வாசலில் அகண்டு விரிந்திருக்கும் மரத்தில் இலைகளாய்
சின்ன சின்னதொட்டில்கள்
பேரு வரம் கேட்டு
கட்டியவர் யாரும்
பூக்காத மரத்தை
கண்டு கொள்ளவே இல்லை மரம் எங்கே போய் தொட்டில் கட்டுவது....
விதிமீறல் என்பது
தடை செய்யப்பட்டுள்ளது இருந்தும்
விதியை சரியாக அமல்படுத்த விதி மீறல் தேவைப்படுகிறது
விதியை விதி மீறலின்றி அமுலாக்க
விதி மீறலையே
விதி ஆக்கி விடக்கூடாது
குறை நல்லது
மாதம்தோறும் நடக்கும்
குறை தீர்க்கும் கூட்டம் ஆட்சியர் வளாகத்தில் நெருக்கியபடி ஜனங்கள் எல்லாம் தொடர்ந்து பார்த்த அதே முகங்கள்...
No comments:
Post a Comment